Pagina's

dinsdag 31 juli 2012

Vakantie gesprekken


                                                      




                                                    Vakantie gesprekken



Poema.

Ongeacht wat de fietser in zijn regenpak er van denkt; Marten pakt elke zonnestraal die hij pakken kan.
Pik in het is vakantie, roept hij om vervolgens te genieten van de zon na 2 weken regen.
Het is ongeveer 16 a 17 graden en het waait maar dat deert Marten niet om in zijn rode onderbroek voor het vakantiehuisje in de zon te gaan liggen.

                                                    Het vakantiehuisje.

Nou, daar is het mij toch even te koud voor. De regen zit nog op de ramen en iedereen die langs rijdt op het fietspad onder aan het duintje kijkt op naar boven met een blik van die is gek!  Ik hou mijn jas aan terwijl ik in de ligstoel naast Marten zit te genieten van de zon.

Met zijn ogen dicht roept hij luid naar mij; Dit is de vakantiemodus Juul. Dit is de vakantiemodus.

Dax.

Dax likt aan een schelp op het schelpenpad voor mij. Hij heeft wat eetbaars  gevonden denkt hij. Na enige likken is de zoute schelp toch niet zo interessant meer en verdwijnt hij naar zijn vaste plekje op het kleine duintje/heuveltje voor ons huisje. Op de top heeft hij mooi overzicht van alle fietsers, fazanten en konijnen die langs komen. Hij kijkt mij even aan als er een fazant voor hem langs loopt maar dan kijkt hij weer naar beneden naar het fietspad. Kaija en Poema vinden de fazant niet interessant en spelen rustig door met hun bal. Jaaah ,… dit begint op vakantie te lijken.


                                      Poema kijkt naar een passerende fazant.

                                      Kaija en Poema spelen met de bal.
De wind ruist door de naaldbomen die voor het huisje staan wat een heel eigen geluid maakt. Hvvvvvv,… hoor ik en verder hoor ik wat meeuwen maar meer ook niet. Hvvvvvv ...Heerlijk die rust. Eindelijk. Ik geniet intens van de stilte.

Vakantiemodus! roept Marten weer hard. Vakantiemodus, roep ik hem hard na. We moeten lachen om onze eigen gekkigheid.
                                                             Naaldbomen.


                                                     Twaalf dagen regen uitzicht.


Terwijl ik nu dan toch echt van de rust probeer te genieten zegt Marten dat hij de hele week op hetzelfde tijdstip ziet hoe een vrouw aan de overkant de Terschellingse vlag hijst. Het valt hem op dat ze dat elke dag doet. Ook nu weer. Ze is laat zegt hij. Normaal doet ze dat al veeeel eerder.


                                                                      Mevrouw Netjes.


                                                                       De vlag.
Marten zegt terwijl hij naar de vrouw kijkt: Weet je hoe ze met de hond loopt? terwijl hij ondertussen alvast voor doet hoe dat gaat. Met gestrekte arm houd hij denkbeeldig een strakke lijn voor zich uit en hij trekt een benepen gezicht van iemand die elke wandeling al te veel vindt en geeft aan dat ze niet verder gaat dan het paadje voor hun huis. Ze loopt als mevrouw netjes zegt hij. Zielig voor de hond zucht hij. Ondertussen geniet hij weer intens van de zonnestralen die we zo hebben moeten missen deze 2 weken.
                                          
                                                   Marten in de vakantiemodus.
Ik doe ook mijn ogen dicht en haal eens diep adem. Weer probeer ik van de stilte te genieten. Heerlijk die wind, rust en die zon denk ik. Het duurt niet lang of ik hoor Marten zeggen:
Als jij nu boodschappen doet dan ga ik met de honden wandelen.
Neehee, roep ik, jij zou koken en bovendien heb ik last van mijn knie.
Jaaah,… zegt Marten, dat wel natuurlijk, maar dan doe jij de boodschappen en dan kook ik, probeert hij nog maar eens.
Neeheee zeg ik. Jij doet en de boodschappen en jij kookt net zoals ik dat het hele jaar door altijd doe na mijn werk.
Ja maar,…. hahahah…een lach salvo volgt,  ja,.. maar Juul,…..hahah…. ik kan toch niet alles tegelijk.
En de honden uitlaten en boodschappen doen en koken zegt Marten vrolijk.

Jawel hoor, zeg ik. Tijd genoeg.
Ooooh ….     hoor ik Marten zeggen….. Wacht even,….  de zon komt er weer aan.

Nu even niet hoor Juul, ….ik ga weer in de zonmodus. En hoppa, Marten valt weer in zijn rode onderbroek achter over op het  ligbed en gaat plat gestrekt liggen. Ogen stijf dicht. Geen spatje zon mag hij missen. Elke seconde telt. Daar ligt hij dan. Helemaal klaar voor de zon. Ik ga moeizaam naar binnen over het schelpenpad en pak mijn camera om snel een foto te maken.

                                                         
                                                                    Schelpen terras.

Onrustig typje… ben jij zeg! zegt Marten terwijl hij het geknars hoort wat ik met mijn voeten maak.

Ik zit wel in de vakantiemodus hoor! benadrukt hij nog maar weer eens. Hmm, denk ik, volgens mij ben jij hier de lawaaischopper.  

Ik ga vlak naast hem zitten in de ligstoel. Met mijn jas aan dat weer wel. De zon is heerlijk als ze schijnt. En die rust.... alleen het ruisen van de dennebomen hoor ik nog. Hvvvvvv. Mijn gemijmer houd op als ik een schaduw van een wolk over mijn gezicht voel glijden. Met deze wind gaan de wolken snel. Ik doe mijn ogen even open.
Ah,.. hoor ik Marten weer luid roepen, de wolk is al weer weg.
Samen zijlen we weer onderuit. Daar gaat ze weer, zegt Marten terwijl hij een (1) oog open doet richting mij.  

Hmm hmm,.. Kwekkebek, sneer ik terug. Je bent  lucht aan het verschuiven weet je dat?.
Marten hoort het niet eens.
In de luiemodus Juul, roept hij hard door mij heen pratend. In de luiemodus. Het moet niet gekker worden ,…   mompelt hij er achter aan. Als deze wolk weg is Juul, dan komt er een heeeele,..  heeeele,.. tijd niets meer. Dus ….dat wordt genieten, roept hij  nog luider.

Met een klap vallen we weer achter over in de ligstoel. Inwendig moet ik om hem lachen.

Genieten zegt Marten hardop uit gekkigheid. Genieten ! roep ik hem na.
Vakantiemodus, zegt Marten.
Vakantiemodus, zeg ik na.
Marten smeert zich nog maar eens in met zonnebrand crème .
Dermatologisch getest zegt hij vragend hardop terwijl hij de tekst opleest van de fles. Dermatologisch getest wat betekend dat eigenlijk?

Dat het is getest op kale muizen!  kletskont.
Oh, zegt hij, zou het,…  Nee natuurlijk niet!  zeg ik en hij smeert rustig verder. Lekker he,.. vakantie Juul. Daar waren we wel aan toe he!
Juul,.. ik ben weer in de vakantiemodus hoor! Nu even niets meer zeggen hoor. En Marten ploft weer neer.


1 opmerking:

  1. Heel leuk geschreven ! het is alsof ik de vakantiegesprekken "live" hoor :-)

    BeantwoordenVerwijderen