Dax: Van zwerver naar koning

                                                              Het ijskoude water van de Cevennes.

                                                         

25-07-2003. Lieve Juliana, schreef mijn zus op de kaart die ik van haar kreeg, Hier komt Max vandaan: ruwe bergen en woeste vlaktes van de Cevennes . De Cevennes is een natuurgebied 100 km ten N-O van Nimes in Frankrijk. Het gaat goed met Max: Hij is super speels en lief. Volgens de dierenarts is hij tussen de 8 en 11 maanden oud.  Liefs Zus.

Ik bekeek de voorkant nog eens. ,,Hmmm ziet er ruw uit’ zei ik zacht hardop. Zus had Dax gevonden tijdens haar vakantie in Frankrijk in de vroege ochtend uurtjes tijdens het hardlopen met haar herdershond Ber. Dax liep op de hete snelweg achter auto’s aan te rennen. Volgens zus zag hij er uit als een oude hond  want zijn haren leken zo wild. Ze nam hem mee omdat ze dacht dat iemand wel de hond zou missen. Nou gaat het in Frankrijk net even iets anders als in Nederland met honden. Dus toen zus bij de dierenasiels en locale boeren in de buurt was geweest kwam het besef dat Dax wel eens  zwerver kon zijn.

                                                                    De woeste vlaktes van de  Cevennes.

De dierenarts zei tegen zus dat zijn poten goed verzorgd moesten worden omdat de zwarte eelt voetkussentjes van Dax er als lapjes los zand bij lagen en daaronder zaten allemaal steentjes in zijn poten die allemaal uit de wond moesten worden gehaald. De dierenarts zei dat het wilde haar nog nest haren waren en dat Dax jong was. Dax was ondervoed en moest om het uur eten hebben en om het uur met zijn poten in een badje. Zus had het niet breed maar ontfermde zich manmoedig over Dax. Weg vakantie geld en weg vakantie. Dax was heel lief maar ook heel onhandig en erger nog hij had verlatingsangst in combinatie met een,’’ help, ik zoek een auto’’ tic . Dax was heel erg gek op zus maar als hij een auto zag kon en moest hij ineens er achter aan rennen want wie weet was dat de auto van zijn vroegere baas wel. En dus ging hij die auto achterna zoals hij de afgelopen maanden in zijn zwervers bestaan ook al had gedaan. Zus vond  hem dan kilometers verder op in een ander dorp weer terug. Zus sliep met haar vriend in een klein geleend 2 persoon tentje waar je alleen in kon liggen. Niet zitten, alleen liggen. Dax bedacht zich niet toen zus en vriend gingen slapen. Hij ging boven op het tentje liggen want dan wist hij zeker dat er niemand weg zou gaan. Dax vond het wel fijn bij zus en zus, haar  vriend en Ber besloten dat Dax mee zou gaan naar Nederland. Er moest wel wat van de campingspulletjes van zus achter blijven want anders kon Dax niet mee. In het hele kleine witte autootje vol geladen met mensen, 2 honden en het geleende tentje ging Dax naar Nederland. Dax blafte vol overgave de hele weg tot aan het huis van zus toe door. Aangekomen in Nederland ging zus naar de dierenwinkel. Dax en Ber mee. Dax stak meteen zijn poot omhoog  en liet zijn geur merk achter op een zak voer. Het bleek dat Dax niets gewend was. Niet een eigen huis, niet om binnen te zitten, geen winkels en vooral niet alleen zijn.

                                                     Dax tijdens de overdracht met zus 8,5 jr geleden.

Toen zus moest werken en Dax alleen thuis moest blijven bedacht hij zich niet en sprong door de ramen. Einde oefening vond zus en zo kwam Dax bij ons terecht. Bij ons werd  Max tot Dax omgedoopt. Dax is grote en een gevoelige hond. De eerste paar dagen bij ons bleef Dax maar hijgen en na 4 dagen, tijdens het uitgaan, zakte Dax van de stress door zijn grote hondenpoten. Arme Dax, het was hem allemaal teveel geworden. Hij kon niet meer. Letterlijk en figuurlijk. We zijn heel veel met hem gaan trainen en nu luistert Dax als de beste. Maar voor dat zover was heeft dat ons wel heel en heel veel tijd en geduld gekost. Tijdens de trainingen had hij alleen oog voor het hek bij de uitgang en als ik er niet bij stond te kijken dan deed hij helmaal niets. Hij bleef maar trekken als een wild paard en bleef maar in de vlucht modus staan. We hebben zus maar nooit verteld de talloze vlucht pogingen van Dax op zoek naar zus. Ook de nodige avonturen die we met hem hebben meegemaakt heb ik zus maar nooit verteld. (die zal ik uitgebreid een andere keer vertellen ) Het heeft jaren geduurd voor dat Dax zover was dat hij niet meer achter auto’s aan ging rennen en geen vuilnisbakken meer omver ging gooien,  geen appels van de fruitschaal meer jatte, of stiekem de bami uit de pan op at, of  andere honden omver liep, en vooral voordat hij ons echt helemaal vertrouwde. Dax is nu een grote lieve knuffel beer die niets liever wil dan bij baasje zijn. Bij vrouwtje wil hij ook graag zijn maar hij is echt een hond die helemaal voor de baas gaat. De roedelleider zullen we maar zeggen. Hij luistert als de beste. Hij woont nu als een koning met zijn mede ras genoten de beauceronnetjes Kaija en Poema gezellig en in harmonie bij ons thuis. Hij is af en toe nog steeds zwaar onhandig en doet met zijn grote poten soms dingen die hij nou net niet zou moeten doen maar dat maakt Dax helemaal Dax. Een goeie lobbes met vooral een goed hart.

                                                   Dax met Ber.

                                                 Kaija staat voor, dan Poema. Dax is de achterste en grootste hond.
                                                 Dax deed  tijdens de overdracht meteen helemaal mee.
                                                 Kijk maar foto beneden.

                                                   Dax is de voorste hond. Poema heeft de bal vast.